پیشرفت فناوری هزینه‌های قابل‌توجهی دارد. یکی از این هزینه‌ها که در سال ۲۰۲۵ حسابی سروصدا کرده، اشتهای سیری‌ناپذیر دیتاسنترهایی است که موتور محرکه‌ی انقلاب هوش مصنوعی هستند.
دولت آمریکا به جای تلاش برای کاهش مصرف، رویکرد تازه‌ای در پیش گرفته است. ، کمیسیون فدرال تنظیم مقررات انرژی از اواسط دسامبر ۲۰۲۵ به دیتاسنترها اجازه داده تا برای تأمین برق مورد نیازشان، مستقیماً به نیروگاه‌ها متصل شوند.
این تصمیم نتیجه‌ی تمایل دولت دونالد ترامپ برای تبدیل‌شدن آمریکا به رهبر جهانی هوش مصنوعي و احیای صنعت تولید در آن کشور است.
اتصال مستقیم دیتاسنتر به نیروگاه، تیغی دو لبه است؛ بستگی دارد از چه زاویه‌ای به آن نگاه کنید. برای غول‌های تکنولوژی، راهکاری ساده و شیرین برای تأمین برق به حساب می‌آید و صاحبان نیروگاه‌ها هم تاکنون از این ماجرا سود مالی خوبی برده‌اند؛ اما شرکت‌های توزیع برق نگرانند و معتقدند این کار راهی برای فرار شرکت‌های تکنولوژی از پرداخت سهمشان برای نگهداری شبکه‌ی برق خواهد بود.
در این میان، مردم عادی هم هستند که ناگهان دغدغه‌های جدیدی پیدا کرده‌اند؛ مثلاً اینکه کدام ایالت دیتاسنتر بیشتری دارد؛ چون مستقیماً روی قبض برقشان تأثیر می‌گذارد. با اینکه ادعا می‌شود چنین ایده‌ای در نهایت به نفع مصرف‌کننده خواهد بود، نگرانی‌ها درباره‌ی مصرف دیوانه‌وار انرژی توسط دیتاسنترها همچنان بالا است.
دیتاسنترهای آمریکا در سال ۲۰۲۴ به تنهایی ۱۸۳ تراوات‌ساعت برق مصرف کرده‌اند. در سال ۲۰۲۳ سهم آن‌ها از کل برق مصرفی آمریکا ۴٫۴ درصد بود؛ اما گزارش آزمایشگاه ملی لارنس برکلی پیش‌بینی می‌کند که این عدد ظرف چند سال آینده به چیزی بین ۶٫۷ تا ۱۲ درصد خواهد رسید.
فشار نه‌تنها روی دوش شرکت‌های برق و شبکه‌ی سراسری است، بلکه گریبان مصرف‌کنندگان را هم می‌گیرد. دیتاسنترهای هوش مصنوعی باعث افزایش هزینه‌های انرژی در سراسر آمریکا شده‌اند و شهروندان مجبورند پول خیلی بیشتری بابت برق بپردازند؛ آن هم فقط به خاطر اینکه غول‌های تکنولوژی به شهرشان آمده‌اند.
