هیچ تعریف جامعی از سطوح یا مقوله های مختلف امنیت زیرساخت ها وجود ندارد، اما در سازمان، یک راه متداول برای بررسی امنیت شامل تامین چهار سطح زیر است: سطح فیزیکی: زیرساخت ها نیاز به حفاظت فیزیکی به شکل درهای قفل شده، نرده ها، ژنراتورهای پشتیبان، دوربین های امنیتی و موارد مشابه دارند. برنامه های Failover که تجهیزات پشتیبان را در جای دیگری قرار می دهند نیز بخشی از استراتژی امنیت فیزیکی هستند. سطح شبکه: امنیت شبکه در هسته اصلی خود از داده ها در حین حرکت، داخل و خارج از شبکه محافظت می کند. این شامل رمزگذاری ترافیک، چه در محل یا در ابر، مدیریت مناسب دیوار آتش و استفاده از سیستم های احراز هویت و مجوز است. سطح برنامه: امنیت نیز باید در سطح برنامه در نظر گرفته شود. این شامل حفاظت از پایگاه های داده در برابر حملاتی مانند تزریق SQL و همچنین امن شدن برنامه ها در برابر استفاده غیر مجاز یا سوء استفاده های مخرب می شود. سطح داده ها: در پایین ترین سطح امنیت زیرساخت، حفاظت از داده ها باید در نظر گرفته شود، صرف نظر از اینکه کجا و چگونه ذخیره می شوند. این شامل رمزگذاری داده ها، پشتیبان گیری و تاکتیک های ناشناس سازی در موارد مناسب است.